Апостальства дапамогі душам чыстцовым (АДДЧ) — арганізаваная форма апостальства Кангрэгацыі сясцёр памочніцаў душам чыстцовым, якую заснаваў бл. Ганарат Казьміньскі і маці Ванда Алендская ў 1889 г. у Закрочыме.

АДДЧ ўзнікла як адказ на шматлікія просьбы, якія скіроўваліся да сясцёр кангрэгацыі з боку свецкіх людзей, зацікаўленых у супрацоўніцтве ў нашай харызме. Кангрэгацыя распазнала ў гэтай сітуацыі новы знак часу і новы апостальскі выклік. Рашэнне развіць гэтую форму апостальскай дзейнасці Кангрэгацыі было прынятае ў 1983 годзе. Праз два гады (у 1985 г.) для яе была прынятая назва «Апостальская справа дапамогі душам чыстцовым». Затым гэта знайшло адлюстраванне ў Канстытуцыі кангрэгацыі, якая была зацверджана Апостальскай Сталіцай і якая з’яўляецца юрыдычнаю асноваю для існавання Апостальскай справы. Першыя сябры далучыліся да яе ў 1985 г.


«Надаць цярпенням ачышчальную моц»:
у Мінску адбылася дыяцэзіяльная сустрэча АДДЧ

8 ліпеня ў касцёле святых Сымона і Алены ў Мінску адбылася дыяцэзіяльная сустрэча ўдзельнікаў Апостальства дапамогі душам чыстцовым. Распачалася яна святою Імшою, якую канцэлебравалі айцец кармэліт Сяргей Трысцень, пробашч парафіі Божага Цела ў Мінску, ксёндз Андрэй Сіповіч, пробашч парафіі Узвышэння Святога Крыжа ў Мінску, і ксёндз канонік Уладзіслаў Завальнюк — пробашч Чырвонага касцёла, які акурат у гэты дзень святкаваў гадавіну свайго нараджэння і якога члены Апостальства мелі магчымасць сардэчна павіншаваць ад імя ўсёй супольнасці.

На дыяцэзіяльную сустрэчу прыбыла Анна Чайкоўская WDC з Кангрэгацыі cясцёр памочніцаў душам чыстцовым, да духоўнай сям’і якой і належыць свецкі рух АДДЧ. Гэты дзень сапраўды паказаў, што ўдзельнікі Апостальства — нібы члены вялікай сям’і, бо ў Чырвоным касцёле сабраліся на малітву і духоўныя разважанні шматлікія прадстаўнікі руху як з мінскіх парафій, так і з розных іншых куткоў Мінска-Магілёўскай архідыяцэзіі: Капыля, Смалявічаў, Негарэлага, Бараўлянаў. На сустрэчу прыбылі таксама прадстаўнікі Апостальства з Паставаў Віцебскай дыяцэзіі.

Такія сустрэчы заўсёды спрыяюць духоўнаму абнаўленню іх удзельнікаў, што вельмі неабходна душам, якія жадаюць ахвяравацца за тых, хто церпіць у чыстцы. Як нагадаў а. Сяргей Трысцень падчас гаміліі, у старыя мяхі не наліваюць новае віно, і для таго, каб па-сапраўднаму наблізіцца да Бога, прыняць Божую праўду і атрымаць вечнае шчасце ў небе, неабходна самому абнавіцца і ачысціць сваю душу.

Пасля святой Імшы ў тэатральнай зале Чырвонага касцёла адбылася катэхеза для ўдзельнікаў руху, якую правяла Анна Чайкоўская. Слухачоў узрушылі яе глыбокія разважанні пра сэнс цярпення ў жыцці чалавека. «Слуга не большы за свайго гаспадара», — гэтыя словы з Евангелля паводле Яна сталі лейтматывам яе аповеду. «Калі Хрыстус цярпеў спакушэнне, спазнаў здраду, быў абсмяяны, апляваны, несправядліва асуджаны і забіты, і калі мы прызнаём Яго за свайго Пана, то мусім прыняць тую праўду, што і на нашым жыццёвым шляху будуць стаяць падобныя выпрабаванні. Цярпенні ў жыцці Хрыста вялі да адкуплення, а цярпенні нашага жыцця павінны спрыяць ачышчэнню», — падкрэсліла выступоўца. Вельмі важна, каб нашыя цярпенні былі не проста цяжарам, а мелі ачышчальную моц. І ў гэтым, як адзначыла Анна Чайкоўская, ключ да разумення чыстца — на зямлі і ў небе.

Яна запрасіла ўдзельнікаў сустрэчы да ўдзелу ў міжнародных рэкалекцыях для членаў Апостальства дапамогі душам чыстцовым, што запланаваныя на чэрвень 2018 года ў Чэнстахове на Яснай Гуры, падзякавала за дзейнасць руху ў Мінска-Магілёўскай архідыяцэзіі, а таксама заахвоціла да чарговай сустрэчы ўдзельнікаў Апостальства, на якой яна распавядзе пра тое, як мы, жывучы на зямлі, можам дапамагчы душам чыстцовым хутчэй увайсці ў брамы раю.

Супольная малітва і шчырая зацікаўленасць тэмаю катэхезы з боку ўдзельнікаў Апостальства паказалі, наколькі глыбокае іх жаданне перажываць жыццёвыя цярпенні з Хрыстом і ахвяраваць іх у інтэнцыі памерлых родных і блізкіх, наколькі гарачы іх клопат пра душы чыстцовыя і імкненне пазнаць праўду Божую.

Ганна Шаўчэнка


Юбілейны Год Міласэрнасці адсвяткавалі малітоўныя рухі

5 лістапада 2016 года ў мінскай архікатэдры адбылося святкаванне Юбілейнага Года Міласэрнасці, у якім удзельнічалі розныя малітоўныя парафіяльныя групы, а таксама святары мінскіх парафій, у якіх дзейнічаюць гэтыя групы.

lis 5Сустрэча распачалася дакладам ксяндза Ігара Лашука, духоўнага апекуна групы вернікаў, якія моляцца аб дапамозе душам чыстцовым, «Чысцец – праяўленне Божай міласэрнасці». З цікавасцю слухалі вернікі пра некаторыя аспекты вучэння Касцёла пра чысцец, а таксама пра магчымасць “пражывання” чыстца на зямлі.

Ксёндз Ігар падкрэсліў, што, паводле вучэння Касцёла, пасля смерці ў чысцец трапляюць тыя асобы, якія на працягу свайго зямнога жыцця не адпакутавалі за наступствы сваіх грахоў. “Мала, – сказаў дакладчык, – паспавядацца і выканаць “пакуту”, якую вызначыў святар верніку падчас споведзі. Падчас споведзі прабачаюцца грахі, але трэба яшчэ кампенсаваць і за свае правіны, за наступствы сваіх грахоў. На жаль, не заўсёды гэта ўдаецца зрабіць уласнымі намаганнямі.

Таму, клапоцячыся пра кожнага верніка, Касцёл устанавіў адпусты, якія можам
ахвяраваць за сябе ці за душу памерлага. Безумоўна, поўны адпуст мы можам ахвяраваць толькі тады, калі мы знаходзімся ў стане асвячальнай ласкі – пасля споведзі і без лёгкіх нават грахоў. Галоўнае – каб у нас было глыбокае жаданне супрацоўнічаць з Божай ласкай, даверыцца Езусу Міласэрнаму, а Ён дапаможа нам ачысціцца ад грахоў і прыйсці ў неба чыстымі. Заўсёды трэба памятаць, што зямное жыццё дадзена нам для таго, каб мы навучыліся любіць Бога і бліжняга, жылі годным жыццём, а пасля смерці адразу трапілі ў неба”.

Таксама была падкрэслена важнасць і неабходнасць малітвы і ахвяравання сваіх цярпенняў за душы, церпячыя ў чыстцы.

Удзельнікі сустрэчы мелі магчымасць прыступіць да сакрамэнту пакаяння і паяднання, адараваць Езуса ў Найсвяцейшым Сакрамэнце, разам памаліцца Агульнабеларускую Навэнну да Найсвяцейшай Панны Марыі і Фацімскі Ружанец, а таксама прыняць удзел у самым важным акцэнце сустрэчы – у святой Імшы.

www.catholic.by (AN)
Фота Віталія Палінеўскага


Віцебская дыяцэзія далучылася да Апостальства дапамогі душам чыстцовым

Падчас пастырскай сустрэчы для духавенства і кансэкраваных асобаў, якая адбылася 27 верасня ў горадзе Мёры, у Віцебскай дыяцэзіі былі арганізаваныя групы Апостальства дапамогі душам чыстцовым.

Адказным за дзейнасць і развіццё АДДЧ у Віцебскай дыяцэзіі прызначаны а. Лукаш Красінскі SDS.

Цяпер Апостальства дапамогі душам чыстцовым ахоплівае ўсю Беларусь. Дзякуй усім, хто спрычыняецца да малітоўнай падтрымкі церпячых душаў! Няхай гэтыя душы, дасягнуўшы з нашаю дапамогаю неба, таксама стануць для нас заступнікамі перад Богам у жыццёвых цяжкасцях і выпрабаваннях.

Больш падрабязна пра дзейнасць Апостальства, а таксама кантакты з адказнымі ў кожнай дыяцэзіі
Вы можаце знайсці на нашай старонцы.


У Мінску адбылася сустрэча малітоўных групаў Апостальства

Sustrecha u Minsku10 верасня ў мінскім касцёле святых Сымона і Алены адбылася сустрэча ўдзельнікаў свецкага руху Апостальства дапамогі душам чыстцовым, якое аказвае духоўную падтрымку памерлым, ахвяруючы за іх Богу свае малітвы, працу, радасці і цярпенні. Па традыцыі сустрэча распачалася святою Імшою, якую ўзначаліў кс. Ігар Лашук, душпастыр руху ў Мінска-Магілёўскай архідыяцэзіі. На гэтым набажэнстве сабраліся, нібы адна вялікая дружная сям’я, малітоўныя групы Апостальства з розных парафій разам са сваімі душпастырамі.

Сустрэча працягнулася фармацыйнай катэхезай у дольным касцёле пад кіраўніцтвам сястры Анны Чайкоўскай WDC, якая належыць да Кангрэгацыі сясцёр памочніцаў душам чыстцовым і з’яўляецца адказнаю за Апостальства — свецкае адгалінаванне вялікай духоўнай сям’і Кангрэгацыі. Сястра Анна ў жывых і трапных вобразах распавяла ўдзельнікам сустрэчы пра тое, чаму душам чыстцовым вельмі моцна патрэбная наша дапамога і што з’яўляецца прычынаю глыбокага смутку і цярпення памерлых, якія знаходзяцца ў чыстцы. Прамоўца звярнула асаблівую ўвагу на тое, як мы можам прынесці палёгку гэтым няшчасным душам і як павінны клапаціцца аб ачышчэнні ўласных сэрцаў ужо тут, на зямлі. Частае прыступанне да сакрамэнтаў пакаяння і Эўхарыстыі, ахвяраванне Богу сваіх цярпенняў, прабачэнне, адарацыя Найсвяцейшага Сакрамэнту і чытанне Божага слова, учынкі міласэрнасці і «гігіена» ўласных пачуццяў, няспыннае шуканне і выкананне волі Айца Нябеснага — усё гэта ачышчае нас і душы памерлых, з якімі мы яднаемся ў малітве, гэта таксама робіць нашыя сэрцы чулымі да дзеяння Духа Святога і гатовымі прыняць шматлікія Божыя ласкі.

Духоўная еднасць, якую ўсе ўдзельнікі Апостальства дапамогі душам чыстцовым яшчэ глыбей спазналі падчас агульнага набажэнства, катэхезы і пачастунку, падчас асабістых размоваў і дзялення перажытым досведам, умацавала Апостальства і дапамагла знайсці адказы на шматлікія пытанні, якія часта хвалююць нас, створаных для вечнага жыцця, але яшчэ вандроўнікаў на зямных шляхах.

Ганна Шаўчэнка
Фота Віталія Палінеўскага


Апошнія публікацыі

Час расстання. Хрысціянскае перажыванне жалобы. Малітвы расстання

А. Чайкоўская WDC, І. Златкоўская WDC. Час расстання. Хрысціянскае перажыванне жалобы. Працяг. Гл. пачатак: Цярпенне. Цярпенне ў святле Божага слова. Сэнс цярпення. Плён цярпення. Смерць — цярпенне расстання.   Малітвы расстання Усе мы ведаем, што расстанні з самымі блізкімі людзьмі — вельмі балючыя, але ж ніхто з нас не хацеў бы адмовіцца ад любові да людзей […]

Глядзець усе артыкулы