Skip to content Skip to left sidebar Skip to footer

Апостальства дапамогі душам чыстцовым

Вітаем Вас на старонцы Апостальства дапамогі душам чыстцовым

Апостальства дапамогі душам чыстцовым (АДДЧ) — арганізаваная форма апостальства Кангрэгацыі сясцёр памочніцаў душам чыстцовым, якую заснаваў бл. Ганарат Казьміньскі і маці Ванда Алендская ў 1889 г. у Закрочыме.

АДДЧ ўзнікла як адказ на шматлікія просьбы, якія скіроўваліся да сясцёр кангрэгацыі з боку свецкіх людзей, зацікаўленых у супрацоўніцтве ў нашай харызме. Кангрэгацыя распазнала ў гэтай сітуацыі новы знак часу і новы апостальскі выклік. Рашэнне развіць гэтую форму апостальскай дзейнасці Кангрэгацыі было прынятае ў 1983 годзе. Праз два гады (у 1985 г.) для яе была прынятая назва «Апостальская справа дапамогі душам чыстцовым». Затым гэта знайшло адлюстраванне ў Канстытуцыі кангрэгацыі, якая была зацверджана Апостальскай Сталіцай і якая з’яўляецца юрыдычнаю асноваю для існавання Апостальскай справы. Першыя сябры далучыліся да яе ў 1985 г.


Кожная наша малітва можа дапамагчы памерлым

«Прыйдзіце на дапамогу тым бездапаможным душам, мукі якіх непараўнальна большыя за ўсё, што можна перажыць у гэтым зямным жыцці».

Св. Аўгустын

«У малітве за памерлых праяўляецца нашая вера ў вечнае збаўленне, да якога чалавек таксама праходзіць праз чысцец. Чысцец азначае стан ачышчэння, стан, у якім душы, падрыхтаваныя да збаўлення, да вечнага шчасця, яшчэ павінны ачысціцца, каб дасягнуць канчатковай сустрэчы з Богам…».

Ян Павел ІІ, 4 жніўня 1999 г.

Каранавірус у пэўнай ступені — больш ці менш балюча — закранае людзей з розных кантынентаў. Гэта ўсё больш адчуваем і мы самі, і іншыя людзі, якія жывуць побач з намі. Аднак наступствы гэтай хваробы ідуць значна далей: яны пранікаюць ажно ў вечнасць — у чысцец.

Заўважым, напрыклад, некаторыя наступствы закрыцця святыняў у многіх краінах ці абмежавання магчымасці ўдзелу ў святых Імшах. Як жа зменшылася нашая дапамога душам чыстцовым! Немагчымасць у іх інтэнцыі прыняць святую Камунію падчас Эўхарыстыі (а гэтага так чакаюць нашы памерлыя, якія церпяць у чыстцы); немагчымасць ахвяраваць за іх поўны адпуст (бо адной з яго ўмоваў з’яўляецца прыняцце Цела Хрыста, а духоўная Камунія не дае магчымасці атрымаць адпуст); немагчымасць замовіць імшальныя інтэнцыі. Гэта толькі некаторыя аспекты ўздзеяння пандэміі па-за межамі зямнога жыцця. А тым часам толькі сам каранавірус ужо мае на сваім рахунку тысячы смяротных ахвяраў, якія, верагодна, таксама праходзяць праз чысцец. Сярод іх ёсць людзі розных канфесій, няверуючыя, вераадступнікі і г.д. Ці думалі гэтыя людзі падчас хваробы аб тым, каб сакрамэнтальна паяднацца з Богам, каб ізаляцыю і пакуты перажываць як ачышчэнне свайго сэрца і пад­рыхтоўку да сустрэчы з Богам? А што з іншымі людзьмі, тысячы якіх кожны дзень адыходзяць з гэтага свету ў вечнасць?

У гэтай сітуацыі хацелася б нагадаць, што, знаходзячыся ў стане асвячальнай ласкі, мы заўсёды можам дапамагаць канаючым і памерлым. Трэба нястомна маліцца за канаючых, каб у хвіліну смерці яны звярнуліся да Божай міласэрнасці.

Духоўная Камунія хоць і не дазваляе атрымаць поўны адпуст, але, ахвяраваная за памерлых, можа палегчыць іх цярпенні. Трэба не забываць, што ёсць магчы­масць атрымаць частковыя адпусты. Цяпер трэба засяродзіцца на іх, бо для іх атрымання патрабуецца толькі скруха сэрца (пра адпусты гл. малітоўнік «Вечны адпачынак»; часопіс «Ave Maria», № 2-3 за 2015 г., на сайце catholic.by, на сайце «Радыё Марыя»). Ахвяруйма душам у чыстцы нашу тугу па Эўхарыстыі і па адарацыі Найсвяцейшага Сакрамэнту. Кожная наша малітва можа дапамагчы памерлым, таму дадавайма інтэнцыі за душы чыстцовыя да тых малітваў, з якімі кожны дзень звяртаемся да Бога, а таксама ўсе намаганні і цярпенні, звязаныя з пандэміяй каранавіруса, усе справы міласэрнасці, для якіх у нас цяпер ёсць яшчэ больш магчымасцяў (напрыклад, пераадоленне страху дапамагчы адзінокім, хворым і церпячым). Не будзем забывацца пра ўзаемную дабрыню і павагу да людзей, працай якіх мы па-ранейшаму карыстаемся (у шпіталях, крамах, аптэках і г.д.). А ў каго ёсць матэрыяльныя рэсурсы — калі ласка, ахвяруйце святыя Імшы за памерлых ад пандэміі віруса і ўсіх душаў, якія церпяць у чыстцы. Ахвяраванне на Імшу за памерлых будзе нашай своеасаблівай міласцінай (дзяліцца тым, што нам самім патрэбна) і нашым дадатковым дарам для душаў у чыстцы.

Ахвяраванне гэтых духоўных дабротаў за памерлых, а таксама іншыя духоўныя практыкі зусім не азначае, што мы нешта губляем самі. Наадварот, дапамагаючы ім дасягнуць неба, мы больш поўна адкрываемся на Божае благаслаўленне і звязаныя з ім Божыя ласкі. Такім чынам у нас з’яўляецца больш сілаў для змагання з гэтай такой няпростай сітуацыяй у нашым штодзённым жыцці.

Сястра Анна Чайкоўская WDCz