Skip to content Skip to left sidebar Skip to footer

Апостальства дапамогі душам чыстцовым

Вітаем Вас на старонцы Апостальства дапамогі душам чыстцовым

Апостальства дапамогі душам чыстцовым (АДДЧ) — арганізаваная форма апостальства Кангрэгацыі сясцёр памочніцаў душам чыстцовым, якую заснаваў бл. Ганарат Казьміньскі і маці Ванда Алендская ў 1889 г. у Закрочыме.

АДДЧ ўзнікла як адказ на шматлікія просьбы, якія скіроўваліся да сясцёр кангрэгацыі з боку свецкіх людзей, зацікаўленых у супрацоўніцтве ў нашай харызме. Кангрэгацыя распазнала ў гэтай сітуацыі новы знак часу і новы апостальскі выклік. Рашэнне развіць гэтую форму апостальскай дзейнасці Кангрэгацыі было прынятае ў 1983 годзе. Праз два гады (у 1985 г.) для яе была прынятая назва «Апостальская справа дапамогі душам чыстцовым». Затым гэта знайшло адлюстраванне ў Канстытуцыі кангрэгацыі, якая была зацверджана Апостальскай Сталіцай і якая з’яўляецца юрыдычнаю асноваю для існавання Апостальскай справы. Першыя сябры далучыліся да яе ў 1985 г.


Поўны адпуст для памерлых можна атрымаць на працягу ўсяго лістапада

«Сёлета ва ўмовах пандэміі COVID-19 магчымасць атрымання поўнага адпусту для памерлых вернікаў працягваецца на ўвесь месяц лістапад з дастасаваннем спраў і ўмоў для бяспекі вернікаў», — гаворыцца ў спецыяльным Дэкрэце Апостальскай Пенітэнцыярыі, апублікаваным 22 кастрычніка, ва ўспамін святога Яна Паўла ІІ.

Гэта было зроблена з увагі на шматлікія звароты духоўных пастыраў, якія сёлета ў сувязі з пандэміяй каранавірусу прасілі змяніць спосаб атрымання поўнага адпусту для душаў у чыстцы ў адпаведнасці з нормамі, якія дзейнічаюць у Касцёле.

З гэтай прычыны Апостальская Пенітэнцыярыя па спецыяльным даручэнні Яго Святасці Папы Францішка пастанаўляе, што сёлета для таго, каб пазбегнуць масавага скаплення народу там, дзе гэта забаронена:

  1. Поўны адпуст для тых, хто наведвае могілкі і моліцца за памерлых, прынамсі ў думках, устаноўлены на паасобныя дні з 1 па 8 лістапада, можа быць перанесены на іншыя восем дзён таго ж месяца да яго заканчэння. Гэтыя дні, якія вернікі дабравольна для сябе выбяруць, могуць быць таксама не паслядоўнымі адзін за другім.
  2. Поўны адпуст 2 лістапада, устаноўлены з нагоды ўспаміну Усіх памерлых вернікаў для тых, хто пабожна наведвае касцёл ці капліцу і там прамаўляе малітвы «Ойча наш» і «Веру», можа быць перанесены не толькі на папярэднюю або наступную нядзелю ці на ўрачыстасць Усіх Святых, але таксама на іншы дзень месяца лістапада паводле свабоднага выбару паасобных вернікаў.

Пажылыя, хворыя і ўсе тыя, хто па сур’ёзных прычынах не можа выходзіць з дома, напрыклад, з-за ўведзеных кампетэнтнымі ўладамі абмежаванняў на час пандэміі, каб пазбегнуць вялікага скаплення вернікаў у святынях, могуць атрымаць поўны адпуст, духоўна яднаючыся з усімі іншымі вернікамі і не маючы ніякай прывязанасці да граху, а таксама з намерам пры першай магчымасці выканаць тры звычайныя ўмовы (сакрамэнтальную споведзь, Эўхарыстычную Камунію і малітву ў інтэнцыях Святога Айца). Для гэтага ім неабходна памаліцца перад абразом Езуса або Найсвяцейшай Панны Марыі пабожнымі малітвамі за памерлых, напрыклад прамовіць Ютрань і Нешпары з Літургіі гадзінаў за памерлых, Ружанец, Вяночак да Божай міласэрнасці, іншыя малітвы за памерлых, блізкія вернікам, або пэўны час чытаць і разважаць над адным з урыўкаў з Евангелля, прапанаваных на літургію за памерлых, або зрабіць нейкі ўчынак міласэрнасці, ахвяруючы Богу боль і цяжкасці ўласнага жыцця.

Для больш даступнага ўдзялення Божай ласкі з дапамогаю пастырскай міласэрнасці, Апостальская Пенітэнцыярыя настойліва просіць усіх святароў, якія маюць такую магчымасць, з асаблівай шчодрасцю ўдзяляць сакрамэнт паяднання і святую Камунію хворым.

Тым не менш, у тым, што датычыцца духоўных умоў для атрымання поўнага адпусту, па-ранейшаму застаюцца актуальнымі прадпісанні адносна сакрамэнту паяднання, уведзеныя Апостальскай Пенітэнцыярыяй 19 сакавіка 2020 года.

Нарэшце, для таго, каб душы ў чыстцы атрымалі дапамогу ад ахвяраваных за іх малітваў вернікаў, а асабліва ад прыемнай Богу Ахвяры алтара (пар. ConcTrSessXXVdecrDe Purgatorio), усе святары настойліва запрашаюцца тройчы цэлебраваць Імшу ў дзень успаміну Усіх памерлых вернікаў у адпаведнасці з нормай Апостальскай канстытуцыі Incruentum Altaris, выдадзенай святой памяці Папам Бэнэдыктам XV 10 жніўня 1915 года.

Гэты Дэкрэт дзейнічае на працягу ўсяго месяца лістапада.


Кожная наша малітва можа дапамагчы памерлым

«Прыйдзіце на дапамогу тым бездапаможным душам, мукі якіх непараўнальна большыя за ўсё, што можна перажыць у гэтым зямным жыцці».

Св. Аўгустын

«У малітве за памерлых праяўляецца нашая вера ў вечнае збаўленне, да якога чалавек таксама праходзіць праз чысцец. Чысцец азначае стан ачышчэння, стан, у якім душы, падрыхтаваныя да збаўлення, да вечнага шчасця, яшчэ павінны ачысціцца, каб дасягнуць канчатковай сустрэчы з Богам…».

Ян Павел ІІ, 4 жніўня 1999 г.

Каранавірус у пэўнай ступені — больш ці менш балюча — закранае людзей з розных кантынентаў. Гэта ўсё больш адчуваем і мы самі, і іншыя людзі, якія жывуць побач з намі. Аднак наступствы гэтай хваробы ідуць значна далей: яны пранікаюць ажно ў вечнасць — у чысцец.

Заўважым, напрыклад, некаторыя наступствы закрыцця святыняў у многіх краінах ці абмежавання магчымасці ўдзелу ў святых Імшах. Як жа зменшылася нашая дапамога душам чыстцовым! Немагчымасць у іх інтэнцыі прыняць святую Камунію падчас Эўхарыстыі (а гэтага так чакаюць нашы памерлыя, якія церпяць у чыстцы); немагчымасць ахвяраваць за іх поўны адпуст (бо адной з яго ўмоваў з’яўляецца прыняцце Цела Хрыста, а духоўная Камунія не дае магчымасці атрымаць адпуст); немагчымасць замовіць імшальныя інтэнцыі. Гэта толькі некаторыя аспекты ўздзеяння пандэміі па-за межамі зямнога жыцця. А тым часам толькі сам каранавірус ужо мае на сваім рахунку тысячы смяротных ахвяраў, якія, верагодна, таксама праходзяць праз чысцец. Сярод іх ёсць людзі розных канфесій, няверуючыя, вераадступнікі і г.д. Ці думалі гэтыя людзі падчас хваробы аб тым, каб сакрамэнтальна паяднацца з Богам, каб ізаляцыю і пакуты перажываць як ачышчэнне свайго сэрца і пад­рыхтоўку да сустрэчы з Богам? А што з іншымі людзьмі, тысячы якіх кожны дзень адыходзяць з гэтага свету ў вечнасць?

У гэтай сітуацыі хацелася б нагадаць, што, знаходзячыся ў стане асвячальнай ласкі, мы заўсёды можам дапамагаць канаючым і памерлым. Трэба нястомна маліцца за канаючых, каб у хвіліну смерці яны звярнуліся да Божай міласэрнасці.

Духоўная Камунія хоць і не дазваляе атрымаць поўны адпуст, але, ахвяраваная за памерлых, можа палегчыць іх цярпенні. Трэба не забываць, што ёсць магчы­масць атрымаць частковыя адпусты. Цяпер трэба засяродзіцца на іх, бо для іх атрымання патрабуецца толькі скруха сэрца (пра адпусты гл. малітоўнік «Вечны адпачынак»; часопіс «Ave Maria», № 2-3 за 2015 г., на сайце catholic.by, на сайце «Радыё Марыя»). Ахвяруйма душам у чыстцы нашу тугу па Эўхарыстыі і па адарацыі Найсвяцейшага Сакрамэнту. Кожная наша малітва можа дапамагчы памерлым, таму дадавайма інтэнцыі за душы чыстцовыя да тых малітваў, з якімі кожны дзень звяртаемся да Бога, а таксама ўсе намаганні і цярпенні, звязаныя з пандэміяй каранавіруса, усе справы міласэрнасці, для якіх у нас цяпер ёсць яшчэ больш магчымасцяў (напрыклад, пераадоленне страху дапамагчы адзінокім, хворым і церпячым). Не будзем забывацца пра ўзаемную дабрыню і павагу да людзей, працай якіх мы па-ранейшаму карыстаемся (у шпіталях, крамах, аптэках і г.д.). А ў каго ёсць матэрыяльныя рэсурсы — калі ласка, ахвяруйце святыя Імшы за памерлых ад пандэміі віруса і ўсіх душаў, якія церпяць у чыстцы. Ахвяраванне на Імшу за памерлых будзе нашай своеасаблівай міласцінай (дзяліцца тым, што нам самім патрэбна) і нашым дадатковым дарам для душаў у чыстцы.

Ахвяраванне гэтых духоўных дабротаў за памерлых, а таксама іншыя духоўныя практыкі зусім не азначае, што мы нешта губляем самі. Наадварот, дапамагаючы ім дасягнуць неба, мы больш поўна адкрываемся на Божае благаслаўленне і звязаныя з ім Божыя ласкі. Такім чынам у нас з’яўляецца больш сілаў для змагання з гэтай такой няпростай сітуацыяй у нашым штодзённым жыцці.

Сястра Анна Чайкоўская WDCz