Skip to content Skip to left sidebar Skip to footer

Апостальства дапамогі душам чыстцовым

Вітаем Вас на старонцы Апостальства дапамогі душам чыстцовым

Апостальства дапамогі душам чыстцовым (АДДЧ) — арганізаваная форма апостальства Кангрэгацыі сясцёр памочніцаў душам чыстцовым, якую заснаваў бл. Ганарат Казьміньскі і маці Ванда Алендская ў 1889 г. у Закрочыме.

АДДЧ ўзнікла як адказ на шматлікія просьбы, якія скіроўваліся да сясцёр кангрэгацыі з боку свецкіх людзей, зацікаўленых у супрацоўніцтве ў нашай харызме. Кангрэгацыя распазнала ў гэтай сітуацыі новы знак часу і новы апостальскі выклік. Рашэнне развіць гэтую форму апостальскай дзейнасці Кангрэгацыі было прынятае ў 1983 годзе. Праз два гады (у 1985 г.) для яе была прынятая назва «Апостальская справа дапамогі душам чыстцовым». Затым гэта знайшло адлюстраванне ў Канстытуцыі кангрэгацыі, якая была зацверджана Апостальскай Сталіцай і якая з’яўляецца юрыдычнаю асноваю для існавання Апостальскай справы. Першыя сябры далучыліся да яе ў 1985 г.

 

Зварот

Мітрапаліта Мінска-Магілёўскага

арцыбіскупа Юзафа Станеўскага

 

 

Паважаныя святары, кансэкраваныя асобы, браты і сёстры!

Дзень 2 лістапада ў Каталіцкім Касцёле прысвечаны ўспаміну ўсіх памерлых вернікаў. Згодна з традыцыяй, якая бярэ свой пачатак ад св. Адылона, абата бэнэдыктынаў (з 998 г.), у гэты дзень прынята наведваць могілкі і асаблівым чынам маліцца за памерлых.

Касцёл як Містычнае цела Езуса Хрыста, нібы з жывых камянёў, складаецца з людзей: і тых, якія цяпер жывуць, і тых, якія ўжо адышлі ў вечнасць, таму што «Бог не ёсць Богам мёртвых, але жывых» (Мк 12, 27). Адсюль, мы гаворым пра тры вымярэнні Касцёла: пілігрымуючы, пакутуючы і трыумфуючы (Пар. Кампендый ККК, 195)

Касцёл пілігрымуючы, або вандроўны — гэта вернікі, якія, жывучы на гэтым свеце, нібы пілігрымы, ідуць шляхам свайго зямнога вандравання да вечнай нябеснай Айчыны, змагаючыся пры гэтым са спакусамі і са злом.

Пакутуючы Касцёл — гэта душы памерлых, якія знаходзяцца ў чыстцы. Чысцец — гэта не месца, а стан душаў, якія церпяць ачышчальныя пакуты, каб, падтрыманыя малітвамі жывых вернікаў і святых, яны маглі ачысціцца ад усяго ўчыненага на зямлі зла і ўвайсці ў Нябеснае Валадарства.

І ўрэшце — Трыумфуючы Касцёл — гэта супольнасць збаўленых святых, якія ўжо сузіраюць Бога тварам у твар і малітвамі падтрымліваюць, як тых сваіх братоў, што змагаюцца са злом на зямлі, так і тых, што пакутуюць у чыстцы.

Што мы робім у дзень успаміну памерлых? У гэты дзень, а калі мы не маем такой магчымасці, то ў бліжэйшыя дні (на працягу ўсяго месяца лістапада), прынята наведваць могілкі і там маліцца за памерлых. Мы наведваем іх магілы і наводзім там парадак. Можа так здарыцца, што месцы пахавання блізкіх нам людзей знаходзяцца не там, дзе мы жывём, і мы не можам туды паехаць. Магчыма, мы ўвогуле не ведаем, дзе яны пахаваны. Можна тады наведаць бліжэйшыя могілкі, каб там памаліцца і паклапаціцца пра закінутыя пахаванні.

Годным успамінам пра памерлых з’яўляюцца запаленая на магіле свечка і прынесеныя кветкі, але перш за ўсё — малітва за супакой душаў памерлых. Малітвы за памерлых могуць быць рознымі. Аднак найбольш дасканалай малітвай з’яўляецца Святая Імша. Таму вельмі пажадана прасіць святароў аб складанні ахвяры Святой Імшы за канкрэтных памерлых вернікаў.

Не варта забывацца пра практыку адпустаў, якія мы можам ахвяроўваць за памерлых. Як навучае Папа Бэнэдыкт XVI: «Карыстанне з адпустаў дапамагае зразумець, што, спадзеючыся толькі на свае сілы, мы не здолеем выправіць учыненае зло і што грахі кожнага прычыняюць шкоду ўсёй супольнасці» (Sacramentum Caritatis, 21).

Наведаўшы могілкі і памаліўшыся за памерлых, на працягу ўсяго месяца лістапада (згодна з Дэкрэтам Апостальскай Пэнітэнцыярыі ад 27 кастрычніка 2020 года, які гэтай жа Пэнітэнцыярыяй прадоўжаны і на 2021 год, у сувязі з утрымованем эпідэміялагічнай сітуацыі) выканаўшы звычайныя ўмовы (прабыванне ў стане ласкі, прыняцце Камуніі, малітва ў інтэнцыях Папы), можна атрымаць поўны адпуст, ахвяраваўшы яго за памерлых. У адзін дзень можна атрымаць толькі адзін поўны адпуст і ахвяраваць за аднаго памерлага.

Заахвочваю вас браты і сёстры да малітвы за памерлых, гэтых нам вядомых і незнаёмых, а асабліва да практыкі адпусту за памерлых. Няхай нашая памяць аб памерлых будзе не толькі ўспамінам пра іх, але перадусім малітвай аб іх збаўленні.

У Святым Пісанні чытам: «Многія з тых, хто спіць у пыле зямным, абудзяцца: адны — да вечнага жыцця, другія — на вечную ганьбу. І тыя, хто мудры, будуць ззяць, як свяцілы небасхілу, а тыя, хто навучыць многіх справядлівасці — як зоркі на вечную вечнасць» (Дан 12, 2–3).

На час плённага перажывання ўрачыстасці Усіх Святых і нашай малітвы за памерлых — блізкіх і далёкіх — падчас Актавы памяці памерлых і ўсяго месяца лістапада, ад шчырага сэрца благаслаўляю ў імя † Айца, і Сына, і Духа Святога. Амэн.

Арцыбіскуп Юзаф Станеўскі
Мітрапаліт Мінска-Магілёўскі

Мінск, 28 кастрычніка 2021 г.

Святы Пасад:

адпусты для памерлых вернікаў можна атрымаць на працягу ўсяго лістапада

28 кастрычніка Апостальская Пэнітэнцыярыя абнародавала дэкрэт, якім у сувязі з пандэміяй была ўстаноўлена магчымасць атрымання на працягу ўсяго лістапада поўнага адпусту для памерлых.

Як паведаміла Беларуская рэдакцыя парталу Vatican News, рашэнне было прынята з увагі да просьбаў многіх пастыраў Касцёла і сітуацыі, звязанай з пандэміяй. Згодна з ім, сёлета, як і ў 2020 годзе, атрымаць адпуст для памерлых можна будзе не толькі на працягу актавы ўсіх памерлых вернікаў, але ўсяго лістапада.

Гэтыя дні, якія вернікі дабравольна для сябе выбяруць, могуць быць таксама не паслядоўнымі адзін за адным.

Поўны адпуст 2 лістапада, устаноўлены з нагоды ўспаміну Усіх памерлых вернікаў для тых, хто пабожна наведае касцёл ці капліцу і там памоліцца «Ойча наш» і «Веру», можа быць перанесены не толькі на папярэднюю або наступную нядзелю ці на ўрачыстасць Усіх Святых, але таксама на іншы дзень лістапада, паводле свабоднага выбару паасобных вернікаў.

Пажылыя, хворыя і ўсе тыя, хто па сур’ёзных прычынах не можа выходзіць з дома, напрыклад з-за ўведзеных кампетэнтнымі ўладамі абмежаванняў на час пандэміі, каб пазбегнуць вялікага скаплення вернікаў у святынях, могуць атрымаць поўны адпуст, духоўна яднаючыся з ўсімі іншымі вернікамі і не маючы ніякай прывязанасці да граху, а таксама з намерам як мага хутчэй выканаць тры звычайныя ўмовы (сакрамэнтальную споведзь, прыняцце святой Камуніі і малітву ў інтэнцыях Святога Айца).

Для гэтага ім неабходна памаліцца перад абразом Езуса ці Найсвяцейшай Панны Марыі за памерлых, напрыклад, прамовіць Ютрань і Нешпары з Літургіі гадзінаў за памерлых, Ружанец, Вяночак да Божай Міласэрнасці ці іншыя малітвы за памерлых, блізкія вернікам, або пэўны час чытаць і разважаць над евангельскім урыўкам, прапанаваным на літургію за памерлых, або зрабіць нейкі ўчынак міласэрнасці, ахвяруючы Богу боль і цяжкасці свайго жыцця.

Кожная наша малітва можа дапамагчы памерлым

«Прыйдзіце на дапамогу тым бездапаможным душам, мукі якіх непараўнальна большыя за ўсё, што можна перажыць у гэтым зямным жыцці».

Св. Аўгустын

«У малітве за памерлых праяўляецца нашая вера ў вечнае збаўленне, да якога чалавек таксама праходзіць праз чысцец. Чысцец азначае стан ачышчэння, стан, у якім душы, падрыхтаваныя да збаўлення, да вечнага шчасця, яшчэ павінны ачысціцца, каб дасягнуць канчатковай сустрэчы з Богам…».

Ян Павел ІІ, 4 жніўня 1999 г.

Каранавірус у пэўнай ступені — больш ці менш балюча — закранае людзей з розных кантынентаў. Гэта ўсё больш адчуваем і мы самі, і іншыя людзі, якія жывуць побач з намі. Аднак наступствы гэтай хваробы ідуць значна далей: яны пранікаюць ажно ў вечнасць — у чысцец.

Заўважым, напрыклад, некаторыя наступствы закрыцця святыняў у многіх краінах ці абмежавання магчымасці ўдзелу ў святых Імшах. Як жа зменшылася нашая дапамога душам чыстцовым! Немагчымасць у іх інтэнцыі прыняць святую Камунію падчас Эўхарыстыі (а гэтага так чакаюць нашы памерлыя, якія церпяць у чыстцы); немагчымасць ахвяраваць за іх поўны адпуст (бо адной з яго ўмоваў з’яўляецца прыняцце Цела Хрыста, а духоўная Камунія не дае магчымасці атрымаць адпуст); немагчымасць замовіць імшальныя інтэнцыі. Гэта толькі некаторыя аспекты ўздзеяння пандэміі па-за межамі зямнога жыцця. А тым часам толькі сам каранавірус ужо мае на сваім рахунку тысячы смяротных ахвяраў, якія, верагодна, таксама праходзяць праз чысцец. Сярод іх ёсць людзі розных канфесій, няверуючыя, вераадступнікі і г.д. Ці думалі гэтыя людзі падчас хваробы аб тым, каб сакрамэнтальна паяднацца з Богам, каб ізаляцыю і пакуты перажываць як ачышчэнне свайго сэрца і пад­рыхтоўку да сустрэчы з Богам? А што з іншымі людзьмі, тысячы якіх кожны дзень адыходзяць з гэтага свету ў вечнасць?

У гэтай сітуацыі хацелася б нагадаць, што, знаходзячыся ў стане асвячальнай ласкі, мы заўсёды можам дапамагаць канаючым і памерлым. Трэба нястомна маліцца за канаючых, каб у хвіліну смерці яны звярнуліся да Божай міласэрнасці.

Духоўная Камунія хоць і не дазваляе атрымаць поўны адпуст, але, ахвяраваная за памерлых, можа палегчыць іх цярпенні. Трэба не забываць, што ёсць магчы­масць атрымаць частковыя адпусты. Цяпер трэба засяродзіцца на іх, бо для іх атрымання патрабуецца толькі скруха сэрца (пра адпусты гл. малітоўнік «Вечны адпачынак»; часопіс «Ave Maria», № 2-3 за 2015 г., на сайце catholic.by, на сайце «Радыё Марыя»). Ахвяруйма душам у чыстцы нашу тугу па Эўхарыстыі і па адарацыі Найсвяцейшага Сакрамэнту. Кожная наша малітва можа дапамагчы памерлым, таму дадавайма інтэнцыі за душы чыстцовыя да тых малітваў, з якімі кожны дзень звяртаемся да Бога, а таксама ўсе намаганні і цярпенні, звязаныя з пандэміяй каранавіруса, усе справы міласэрнасці, для якіх у нас цяпер ёсць яшчэ больш магчымасцяў (напрыклад, пераадоленне страху дапамагчы адзінокім, хворым і церпячым). Не будзем забывацца пра ўзаемную дабрыню і павагу да людзей, працай якіх мы па-ранейшаму карыстаемся (у шпіталях, крамах, аптэках і г.д.). А ў каго ёсць матэрыяльныя рэсурсы — калі ласка, ахвяруйце святыя Імшы за памерлых ад пандэміі віруса і ўсіх душаў, якія церпяць у чыстцы. Ахвяраванне на Імшу за памерлых будзе нашай своеасаблівай міласцінай (дзяліцца тым, што нам самім патрэбна) і нашым дадатковым дарам для душаў у чыстцы.

Ахвяраванне гэтых духоўных дабротаў за памерлых, а таксама іншыя духоўныя практыкі зусім не азначае, што мы нешта губляем самі. Наадварот, дапамагаючы ім дасягнуць неба, мы больш поўна адкрываемся на Божае благаслаўленне і звязаныя з ім Божыя ласкі. Такім чынам у нас з’яўляецца больш сілаў для змагання з гэтай такой няпростай сітуацыяй у нашым штодзённым жыцці.

Сястра Анна Чайкоўская WDCz