Апостальства дапамогі душам чыстцовым (АДДЧ) — арганізаваная форма апостальства Кангрэгацыі сясцёр памочніцаў душам чыстцовым, якую заснаваў бл. Ганарат Казьміньскі і маці Ванда Алендская ў 1889 г. у Закрочыме.

АДДЧ ўзнікла як адказ на шматлікія просьбы, якія скіроўваліся да сясцёр кангрэгацыі з боку свецкіх людзей, зацікаўленых у супрацоўніцтве ў нашай харызме. Кангрэгацыя распазнала ў гэтай сітуацыі новы знак часу і новы апостальскі выклік. Рашэнне развіць гэтую форму апостальскай дзейнасці Кангрэгацыі было прынятае ў 1983 годзе. Праз два гады (у 1985 г.) для яе была прынятая назва «Апостальская справа дапамогі душам чыстцовым». Затым гэта знайшло адлюстраванне ў Канстытуцыі кангрэгацыі, якая была зацверджана Апостальскай Сталіцай і якая з’яўляецца юрыдычнаю асноваю для існавання Апостальскай справы. Першыя сябры далучыліся да яе ў 1985 г.



Увага! Новыя кнігі!

У месяц малітвы за памерлых у выдавецтве «Про Хрысто» выйшлі новыя выданні:


с. А. Чайкоўска WDC, с. І. Златкоўска WDC

«„Стань каля мяне, Пане…“ Хрысціянскае перажыванне жалобы»

 

Любоў, якая перайшла ў іншае вымярэнне…

Кожны чалавек у сваім жыцці сутыкаецца з цярпеннем, якое звязана са стратаю блізкіх. І ўсе мы па-рознаму перажываем гэтае выпрабаванне: хтосьці паступова ператварае свой боль у разнастайныя праявы любові да родных або да самога памерлага, нібы ўзносячы гэтую любоў на новы — вышэйшы — узровень; а хтосьці доўгія гады не можа змірыцца са стратаю, і часам гэта наносіць сур’ёзную шкоду яго адносінам з людзьмі, яго фізічнаму і душэўнаму здароўю… Такія цяжкасці і выпрабаванні сталі прадметам разважанняў сясцёр з Кангрэгацыі памочніцаў душам чыстцовым Анны Чайкоўскай WDC і Ірэны Златкоўскай WDC, аўтарак новай кнігі, якая выйшла ў выдавецтве «Про Хрысто», — «„Стань каля мяне, Пане…“ Хрысціянскае перажыванне жалобы».

Пішучы пра сэнс і плён цярпення ў першых раздзелах кнігі, с. А. Чайкоўска і с. І. Златкоўска паказваюць іх у святле Евангелля, нагадваюць чытачу пра збаўчую і ачышчальную моц чалавечых пакутаў, якіх ніхто не можа пазбегнуць і якія сталі ўдзелам самога Езуса Хрыста. Аўтаркі таксама падрабязна апісваюць этапы жалобы, праз якія мусіць прайсці чалавек, страціўшы кагосьці з блізкіх. Нягледзячы на тое, што ў сучасным свеце існуе тэндэнцыя як мага хутчэй перагортваць старонкі цярпення ў сваім жыцці, нібы заплюшчваючы на яго вочы і нівелюючы гэты каштоўны досвед, с. А. Чайкоўска і с. І. Златкоўска даводзяць, наколькі важна перажыць час жалобы адпаведна са сваім унутраным станам, не хаваючыся ад цярпення і не замыкаючыся ў ім. Цэлы раздзел у кнізе прысвячаецца знешнім знакам жалобы, такім як нашэнне чорнай вопраткі, пазбяганне забаваў і ўцехаў, малітва, наведванне могілкаў…

Напрыканцы выдання змешчаны тэксты найбольш папулярных малітваў за душы памерлых, бо часам чалавек, які перажывае шок ад страты блізкага, не ў стане маліцца сваімі словамі… Няхай жа ў гэтым яму дапаможа шматвекавая практыка Касцёла і Божае слова.

У прадмове да кнігі аўтаркі пішуць: «Няма ўніверсальных рэцэптаў перажывання цярпення, смерці і жалобы. Аднак спадзяемся, што разважанні з гэтае кнігі хоць крыху злагодзяць боль сэрца і дапамогуць у святле веры зірнуць на сваё жыццё, а можа, таксама і на змаганне іншых людзей у падобных выпрабаваннях». Хочацца верыць, што гэтыя лістападаўскія дні, калі мы асаблівым чынам молімся за памерлых блізкіх, родных, сяброў і знаёмых, кніга с. А. Чайкоўскай і с. І. Златкоўскай «Стань каля мяне, Пане…» будзе добраю падтрымкаю для вернікаў.

Зрэшты, малітва за памерлых павінна гучаць з нашых вуснаў не толькі ў лістападзе, але і ва ўсе іншыя перыяды літургічнага года, бо мы як адзіны Касцёл моцна звязаныя з тымі, хто адышоў з зямнога жыцця ў вечнасць: нашыя адносіны і нашая любоў не зніклі, а набылі іншую форму, перайшлі ў іншае вымярэнне і патрабуюць ад нас яшчэ большай духоўнай сталасці і адказнасці.

Ганна Шаўчэнка


Кніга польскага тэолага і хрысціянскага дзеяча Анджэя Вронкі

«О чистилище. Как помочь душам в чистилище»

Згодна з вучэннем Каталіцкага Касцёла пра чысцец мы верым, што пасля смерці чалавека яго душа, маючы на сабе плямы граху, перажывае стан ачышчэння. «Гэтыя душы вельмі горача моляцца, — піша св. Фаўстына, — але безвынікова для сябе — толькі мы можам прыйсці ім на дапамогу» («Дзённік», 20).

Аўтар кнігі Анджэй Вронка на канкрэтных прыкладах візій некаторых святых і містыкаў (сястра Фаўстына, айцец Піо, Марыя Сіма), а таксама спасылаючыся на Святое Пісанне і дакументы Каталіцкага Касцёла, спрабуе наблізіць да нас рэчаіснасць чыстца. Як мы можам дапамагчы душам у чыстцы? Ці варта казаць хвораму пра хуткую смерць? Як падрыхтаваць канаючага чалавека да сустрэчы з Богам? На ўсе гэтыя і іншыя пытанні А. Вронка дае зразумелыя і пераканальныя адказы.

Варта звярнуць увагу на апошні раздзел выдання, які складаюць малітвы за канаючых і памерлых. Нашая малітва як поўная даверу размова з Богам — гэта часта самая вялікая і самая эфектыўная дапамога душам. Прабываючы ў еднасці святых Касцёла пілігрымуючага (на зямлі), церпячага (у чыстцы) і трыўмфуючага (у небе), будзем жа аднадушна трываць у малітве, з вераю заступаючыся адзін за аднаго перад Богам.

Дар’я Ахламёнак


Набыць кнігі можна:

  • у кнігарні «Духоўная кніга» (г. Мінск, вул. Багдановіча, 25, пн–пт: 10:00–19:00, сб.: 11:00-18:00);
  • у парафіяльных кіёсках і пробашчаў парафій;
  • альбо звяртайцеся ў выдавецтва па тэл. (017) 356 17 50.

Апошнія публікацыі

Анёлы і чысцец

с. Анна Чайкоўская WDC Анёлы і чысцец «Які анёл найважнейшы для нас і для душаў чыстцовых? Святы арханёл Міхал. Ён наймацнейшы перад абліччам усялякага зла, і мы павінны часта прасіць яго аб абароне не толькі для сябе, але таксама і для душаў чыстцовых. Мы павінны штодзённа прасіць яго, каб ён аберагаў нас і нашыя сем’і […]

Глядзець усе артыкулы


Сустрэча групаў АДДЧ у Мінску:
верна трымацца Божага паклікання

14 кастрычніка 2018 г. у мінскім архікатэдральным касцёле Імя Найсвяцейшай Панны Марыі адбылася сустрэча групаў Апостальства дапамогі душам чыстцовым. Распачатая адарацыяй Найсвяцейшага Сакрамэнту, яна сабрала мноства ўдзельнікаў гэтага малітоўнага руху з парафій Мінска.

Святую Імшу за душы, якія церпяць у чыстцы, узначаліў Яго Эксцэленцыя біскуп Юрый Касабуцкі. Вітаючы ўдзельнікаў АДДЧ, ён выказаў шчырую, сардэчную радасць з той нагоды, што ў Касцёле на Беларусі сярод свецкіх вернікаў так актыўна развіваецца харызма малітвы за душы чыстцовыя. Разважаючы пра пакліканне, якое кожны чалавек не проста выбірае, а атрымлівае ад Пана Бога і павінен распазнаць у сваім жыцці, Яго Эксцэленцыя заахвоціў усіх прысутных на святой Імшы верна трымацца гэтай важнай і высакароднай харызмы, рэалізоўваць і далей сваё пакліканне, дапамагаючы душам памерлых.

Пасля Эўхарыстыі ўдзельнікі руху праслухалі змястоўны аповед Анны Чайкоўскай на тэму «Анёлы і чысцец», у якой галоўны акцэнт быў зроблены на нашыя ўзаемаадносіны з Анёламі Ахоўнікамі. Яны не толькі спадарожнічаюць нам у зямным жыцці, але і суправаджаюць нас у чыстцы. Дзякуючы гэтым нябачным заступнікам многія душы, часова адарваныя ад Нябеснага Айца, лягчэй перажываюць ачышчальныя цярпенні, бо бачаць сваіх Анёлаў, якія няспынна працягваюць кантактаваць з Панам Богам і праз гэта з’яўляюцца як бы Яго ратавальным водбліскам для бедных душаў. Падрабязней на гэтую тэму можна прачытаць у артыкуле «Анёлы і чысцец».

Плёнам гэтай штогадовай сустрэчы стала не толькі сумесная малітва, але і актывізацыя ўсяго руху, які папоўніўся новымі ўдзельнікамі, гатовымі штодзённа ахвяраваць хаця б невялікія намаганні для дапамогі церпячым.

Ганна Шаўчэнка


«Надаць цярпенням ачышчальную моц»:
у Мінску адбылася дыяцэзіяльная сустрэча АДДЧ

8 ліпеня ў касцёле святых Сымона і Алены ў Мінску адбылася дыяцэзіяльная сустрэча ўдзельнікаў Апостальства дапамогі душам чыстцовым. Распачалася яна святою Імшою, якую канцэлебравалі айцец кармэліт Сяргей Трысцень, пробашч парафіі Божага Цела ў Мінску, ксёндз Андрэй Сіповіч, пробашч парафіі Узвышэння Святога Крыжа ў Мінску, і ксёндз канонік Уладзіслаў Завальнюк — пробашч Чырвонага касцёла, які акурат у гэты дзень святкаваў гадавіну свайго нараджэння і якога члены Апостальства мелі магчымасць сардэчна павіншаваць ад імя ўсёй супольнасці.

На дыяцэзіяльную сустрэчу прыбыла Анна Чайкоўская WDC з Кангрэгацыі cясцёр памочніцаў душам чыстцовым, да духоўнай сям’і якой і належыць свецкі рух АДДЧ. Гэты дзень сапраўды паказаў, што ўдзельнікі Апостальства — нібы члены вялікай сям’і, бо ў Чырвоным касцёле сабраліся на малітву і духоўныя разважанні шматлікія прадстаўнікі руху як з мінскіх парафій, так і з розных іншых куткоў Мінска-Магілёўскай архідыяцэзіі: Капыля, Смалявічаў, Негарэлага, Бараўлянаў. На сустрэчу прыбылі таксама прадстаўнікі Апостальства з Паставаў Віцебскай дыяцэзіі.

Такія сустрэчы заўсёды спрыяюць духоўнаму абнаўленню іх удзельнікаў, што вельмі неабходна душам, якія жадаюць ахвяравацца за тых, хто церпіць у чыстцы. Як нагадаў а. Сяргей Трысцень падчас гаміліі, у старыя мяхі не наліваюць новае віно, і для таго, каб па-сапраўднаму наблізіцца да Бога, прыняць Божую праўду і атрымаць вечнае шчасце ў небе, неабходна самому абнавіцца і ачысціць сваю душу.

Пасля святой Імшы ў тэатральнай зале Чырвонага касцёла адбылася катэхеза для ўдзельнікаў руху, якую правяла Анна Чайкоўская. Слухачоў узрушылі яе глыбокія разважанні пра сэнс цярпення ў жыцці чалавека. «Слуга не большы за свайго гаспадара», — гэтыя словы з Евангелля паводле Яна сталі лейтматывам яе аповеду. «Калі Хрыстус цярпеў спакушэнне, спазнаў здраду, быў абсмяяны, апляваны, несправядліва асуджаны і забіты, і калі мы прызнаём Яго за свайго Пана, то мусім прыняць тую праўду, што і на нашым жыццёвым шляху будуць стаяць падобныя выпрабаванні. Цярпенні ў жыцці Хрыста вялі да адкуплення, а цярпенні нашага жыцця павінны спрыяць ачышчэнню», — падкрэсліла выступоўца. Вельмі важна, каб нашыя цярпенні былі не проста цяжарам, а мелі ачышчальную моц. І ў гэтым, як адзначыла Анна Чайкоўская, ключ да разумення чыстца — на зямлі і ў небе.

Яна запрасіла ўдзельнікаў сустрэчы да ўдзелу ў міжнародных рэкалекцыях для членаў Апостальства дапамогі душам чыстцовым, што запланаваныя на чэрвень 2018 года ў Чэнстахове на Яснай Гуры, падзякавала за дзейнасць руху ў Мінска-Магілёўскай архідыяцэзіі, а таксама заахвоціла да чарговай сустрэчы ўдзельнікаў Апостальства, на якой яна распавядзе пра тое, як мы, жывучы на зямлі, можам дапамагчы душам чыстцовым хутчэй увайсці ў брамы раю.

Супольная малітва і шчырая зацікаўленасць тэмаю катэхезы з боку ўдзельнікаў Апостальства паказалі, наколькі глыбокае іх жаданне перажываць жыццёвыя цярпенні з Хрыстом і ахвяраваць іх у інтэнцыі памерлых родных і блізкіх, наколькі гарачы іх клопат пра душы чыстцовыя і імкненне пазнаць праўду Божую.

Ганна Шаўчэнка


Юбілейны Год Міласэрнасці адсвяткавалі малітоўныя рухі

5 лістапада 2016 года ў мінскай архікатэдры адбылося святкаванне Юбілейнага Года Міласэрнасці, у якім удзельнічалі розныя малітоўныя парафіяльныя групы, а таксама святары мінскіх парафій, у якіх дзейнічаюць гэтыя групы.

lis 5Сустрэча распачалася дакладам ксяндза Ігара Лашука, духоўнага апекуна групы вернікаў, якія моляцца аб дапамозе душам чыстцовым, «Чысцец – праяўленне Божай міласэрнасці». З цікавасцю слухалі вернікі пра некаторыя аспекты вучэння Касцёла пра чысцец, а таксама пра магчымасць “пражывання” чыстца на зямлі.

Ксёндз Ігар падкрэсліў, што, паводле вучэння Касцёла, пасля смерці ў чысцец трапляюць тыя асобы, якія на працягу свайго зямнога жыцця не адпакутавалі за наступствы сваіх грахоў. “Мала, – сказаў дакладчык, – паспавядацца і выканаць “пакуту”, якую вызначыў святар верніку падчас споведзі. Падчас споведзі прабачаюцца грахі, але трэба яшчэ кампенсаваць і за свае правіны, за наступствы сваіх грахоў. На жаль, не заўсёды гэта ўдаецца зрабіць уласнымі намаганнямі.

Таму, клапоцячыся пра кожнага верніка, Касцёл устанавіў адпусты, якія можам
ахвяраваць за сябе ці за душу памерлага. Безумоўна, поўны адпуст мы можам ахвяраваць толькі тады, калі мы знаходзімся ў стане асвячальнай ласкі – пасля споведзі і без лёгкіх нават грахоў. Галоўнае – каб у нас было глыбокае жаданне супрацоўнічаць з Божай ласкай, даверыцца Езусу Міласэрнаму, а Ён дапаможа нам ачысціцца ад грахоў і прыйсці ў неба чыстымі. Заўсёды трэба памятаць, што зямное жыццё дадзена нам для таго, каб мы навучыліся любіць Бога і бліжняга, жылі годным жыццём, а пасля смерці адразу трапілі ў неба”.

Таксама была падкрэслена важнасць і неабходнасць малітвы і ахвяравання сваіх цярпенняў за душы, церпячыя ў чыстцы.

Удзельнікі сустрэчы мелі магчымасць прыступіць да сакрамэнту пакаяння і паяднання, адараваць Езуса ў Найсвяцейшым Сакрамэнце, разам памаліцца Агульнабеларускую Навэнну да Найсвяцейшай Панны Марыі і Фацімскі Ружанец, а таксама прыняць удзел у самым важным акцэнце сустрэчы – у святой Імшы.

www.catholic.by (AN)
Фота Віталія Палінеўскага


Віцебская дыяцэзія далучылася да Апостальства дапамогі душам чыстцовым

Падчас пастырскай сустрэчы для духавенства і кансэкраваных асобаў, якая адбылася 27 верасня ў горадзе Мёры, у Віцебскай дыяцэзіі былі арганізаваныя групы Апостальства дапамогі душам чыстцовым.

Адказным за дзейнасць і развіццё АДДЧ у Віцебскай дыяцэзіі прызначаны а. Лукаш Красінскі SDS.

Цяпер Апостальства дапамогі душам чыстцовым ахоплівае ўсю Беларусь. Дзякуй усім, хто спрычыняецца да малітоўнай падтрымкі церпячых душаў! Няхай гэтыя душы, дасягнуўшы з нашаю дапамогаю неба, таксама стануць для нас заступнікамі перад Богам у жыццёвых цяжкасцях і выпрабаваннях.

Больш падрабязна пра дзейнасць Апостальства, а таксама кантакты з адказнымі ў кожнай дыяцэзіі
Вы можаце знайсці на нашай старонцы.


У Мінску адбылася сустрэча малітоўных групаў Апостальства

Sustrecha u Minsku10 верасня ў мінскім касцёле святых Сымона і Алены адбылася сустрэча ўдзельнікаў свецкага руху Апостальства дапамогі душам чыстцовым, якое аказвае духоўную падтрымку памерлым, ахвяруючы за іх Богу свае малітвы, працу, радасці і цярпенні. Па традыцыі сустрэча распачалася святою Імшою, якую ўзначаліў кс. Ігар Лашук, душпастыр руху ў Мінска-Магілёўскай архідыяцэзіі. На гэтым набажэнстве сабраліся, нібы адна вялікая дружная сям’я, малітоўныя групы Апостальства з розных парафій разам са сваімі душпастырамі.

Сустрэча працягнулася фармацыйнай катэхезай у дольным касцёле пад кіраўніцтвам сястры Анны Чайкоўскай WDC, якая належыць да Кангрэгацыі сясцёр памочніцаў душам чыстцовым і з’яўляецца адказнаю за Апостальства — свецкае адгалінаванне вялікай духоўнай сям’і Кангрэгацыі. Сястра Анна ў жывых і трапных вобразах распавяла ўдзельнікам сустрэчы пра тое, чаму душам чыстцовым вельмі моцна патрэбная наша дапамога і што з’яўляецца прычынаю глыбокага смутку і цярпення памерлых, якія знаходзяцца ў чыстцы. Прамоўца звярнула асаблівую ўвагу на тое, як мы можам прынесці палёгку гэтым няшчасным душам і як павінны клапаціцца аб ачышчэнні ўласных сэрцаў ужо тут, на зямлі. Частае прыступанне да сакрамэнтаў пакаяння і Эўхарыстыі, ахвяраванне Богу сваіх цярпенняў, прабачэнне, адарацыя Найсвяцейшага Сакрамэнту і чытанне Божага слова, учынкі міласэрнасці і «гігіена» ўласных пачуццяў, няспыннае шуканне і выкананне волі Айца Нябеснага — усё гэта ачышчае нас і душы памерлых, з якімі мы яднаемся ў малітве, гэта таксама робіць нашыя сэрцы чулымі да дзеяння Духа Святога і гатовымі прыняць шматлікія Божыя ласкі.

Духоўная еднасць, якую ўсе ўдзельнікі Апостальства дапамогі душам чыстцовым яшчэ глыбей спазналі падчас агульнага набажэнства, катэхезы і пачастунку, падчас асабістых размоваў і дзялення перажытым досведам, умацавала Апостальства і дапамагла знайсці адказы на шматлікія пытанні, якія часта хвалююць нас, створаных для вечнага жыцця, але яшчэ вандроўнікаў на зямных шляхах.

Ганна Шаўчэнка
Фота Віталія Палінеўскага